De moestuin van Stoutenburg

Een groot deel van de moestuin is in cirkels op de zon gericht.

Nederig, met je neus in de aarde

Net als de meditatieruimte (spiritualiteit) en de huiskamer (gemeenschapsleven) is de moestuin een centrale plek in ons leven.

Kijken en luisteren

Hier in de tuin is de natuur het meest nadrukkelijk onze lerares. Hier oefen je in het contact maken met de natuur, met het natuurlijke. Hier ga je ontdekken dat de natuur zijn eigen regels hanteert en dat ze - als je die verstaat en toepast - je graag van dienst is. Het betekent de mogelijkheden en de grenzen leren kennen van wat de natuur ons biedt. Kijken en luisteren naar de aarde. Hier leer je op je knieën te zakken, heel nederig met je neus tussen de planten, bloemen, insecten en de humus. Wij willen de aarde niet opjagen Wij willen haar zo verzorgen dat ze graag geeft wat we van haar nodig hebben: een heel jaar voedsel voor ons en onze gasten. Het vereist een dienende houding. Je kunt natuurlijk wel je wil opleggen aan de aarde, maar dan moet je het op een gegeven moment toch bezuren: ziektes, zwakke planten, misoogsten. Wij willen een houding ontwikkelen waardoor we van de aarde kunnen leren. We leggen in Stoutenburg de nadruk op de beleving. Natuur ervaren. Kun je je zo met de natuur gaan verbinden dat je van haar gaat houden als van een medeschepsel, een broer, een zus? Wij denken dat als je zo van de natuur gaat houden, dat je er dan ook anders mee om zult gaan. Dan wil je dat de natuur ook tot haar recht kan komen en zul je het wel uit je hoofd laten haar te verminken of anderszins geweld aan te doen. Dat is niet alleen van belang voor de natuur, maar ook voor ons, menselijke schepselen. Mansukh Patel zegt: "Als je je geen deel voelt van de natuur, vervreemdt je van je eigen wezen."

En als nu de muizen het zaaigoed opeten? >> Lees het verhaal van Cocky.

Aanwijzingen van je lichaam

Een religieuze houding van bukken en buiten. En die houding komt je ook van pas in de omgang met je lichaam. Hoeveel mensen zijn afgesloten geraakt voor de aanwijzingen van het lichaam. Als je de natuur leert waarderen als leraar, kun je ook de aanwijzingen van je lichaam serieus nemen. Dat kan stress en allerlei andere kwalen voorkomen. De wijsheid van het lichaam en de wijsheid van de natuur liggen voor het oprapen. Je hoeft er alleen maar voor te bukken; letterlijk en figuurlijk.

Voor ons gevoel is dat een religieuze houding: buigen en leren. Je geeft aan dat je niet de baas bent, dat je bereid bent te erkennen dat je maar een beperkte plaats in het heelal inneemt en dat je weet dat je een beperkt wezen bent, dat ook maar tijdelijk dit leven ten geschenke heeft gekregen. Je gaat al het leven in je en om je heen en in de aarde ervaren als deel van dat ene grote leven, waarin alles zijn plaats heeft. Het zal je met dankbaarheid vullen en je dienstbaar maken aan dat grote geheel.
Er werken veel vrijwilligers in de tuin. We hebben die hulp nodig om het karwei te klaren. En net als wij ervaren zij hoe helend het is om contact te maken met de aarde, met de natuur. Wanneer je met je handen in de aarde wroet ben je ook bezig met de grond van je bestaan. Verleidt de huiskamer nog wel eens tot discussies, samen werken in de tuin brengt je op een andere laag van je bestaan: de laag van het gesprek over wat je werkelijk bezighoudt. Zo zorgt de tuin niet alleen voor ons dagelijks voedsel voor het lichaam maar voedt ze ook de ziel.

Doorwerking in het huishouden

Onze keuze voor een zusterlijke omgang met de natuur heeft natuurlijk zijn doorwerking in allerlei andere aspecten van het leven. In het huishouden bijvoorbeeld. We gebruiken verven, schoonmaakmiddelen, en apparaten die het milieu zo weinig mogelijk belasten. En dat geldt ook voor de boodschappen die we doen. We gebruiken praktisch alleen ecologische of biologisch geteelde levensmiddelen. Dat is een grote luxe die we ons kunnen permitteren omdat we inkopen bij een verdeelcentrum van dat soort producten.

Video: Hakselen voor de composthoop 2013

Wwoofster Jade Li uit China gooit haar tengere lichaam in de strijd om tuinafval klein te krijgen met een oude bietensnijder. Annet en Chris, andere vrijwilligers, assisteren. Tuinmensen Marco en Cocky bouwen met Wwoofster Clara uit Italië van het gehakselde groen een composthoop op.

 

Diashow 2009: O, die bloemen!

Filmpje!

Begin juni 2008 maakten we een simpel filmpje dat toch een indruk kan geven van de rijkdom van de moestuin én de problemen waarmee de tuinlieden te maken krijgen.

Moestuin Bloementuin

In de maand juli 2008 was de moestuin zo vol van kleur van alle bloemen dat we er nog maar een filmpje aan gewaagd hebben. Nu met o.a. Serena en Mariëlle draaiend aan het grote wiel.

 

Moestuin in de Herfst 2015

<< natuurverbondenheid

Andere pijlers: gemeenschapsleven en spiritualiteit.

Terug       Top

Guy Dilweg laatst gewijzigd: november 2008.