Home > Archief > Communiteit > Assisireis

Pelgrimstocht naar Assisi

In 2001 trok de communiteit naar Umbrië. Daar wilden we onze spiritualiteit versterken door naar de plekken te gaan waar Franciscus en Clara hebben geleefd.
Bette Westera en Cocky van Leeuwen doen verslag.


En we lopen natuurlijk goede bekenden tegen het lijf

Overnight Express

Bette: Na enig oponthoud is het dan eindelijk zover: op donderdagavond 21 juni 2001 zitten we met z'n vijven in de Overnight-Express richting Milaan: Marco, Cocky, Elles, Guy en Bette. Het huis blijft in vertrouwde handen achter: Agaath, Rolf, Malinda, Johan, Nader en Shahjan houden de wacht. Na een nacht van slaapverwekkend geschud en geschommel komen we om acht uur 's morgens in Milaan aan. We pakken de eerste (de beste?) boemel richting Assisi en na diverse keren overstappen zien we ons reisdoel opdoemen.

Assisi

Bepakt en bezakt arriveren we om een uur of vijf op het plein bij de benedenkerk en bezoeken de tombe, waarin Franciscus temidden van vier van zijn broeders én broeder zuster Jacoba begraven ligt. Een bijzonder moment. Na deze eerste korte begroeting wandelen we dwars door de stad en via een ambachtelijke 'Alimentari' richting camping Fonte Maggio.

De eerste vijf dagen van ons verblijf in Italië staan helemaal in het teken van Franciscus en Assisi. We bekijken uitgebreid de bovenkerk, met de fresco's van Giotto (grotendeels gerestaureerd sinds de aardbeving van drie jaar geleden), de benedenkerk met de tombe, de kerk van Clara (nog in restauratie), één van de drie geboortehuizen van Franciscus (zoals er in Bethlehem, partnergemeente van Assisi, drie geboortekerken zijn), een traditionele processie met aansluitend feest, de Carceri (een kluizenarij in de heuvels boven de stad), San Damiano, La Verna (per touringcar), Rivo Torto en tenslotte Portiuncula, een van de drie kleine kerkjes die Franciscus restaureerde en dat nu overkoepeld wordt door de majestueuze dom van Santa Maria Dell' Angelli. Tijdens de siësta zaten we in de schaduw, dronken liters water en aten zoutloos Umbrisch brood met pesto en olijven. We vierden Cocky's verjaardag op een prachtig panorama-terras en onder het motto 'alles uit een pot' lieten we onze bordjes rondgaan en snoepten van elkaars gerechten.

Bijzondere ervaringen op bijzondere plekken

Cocky: Elk bezoek aan een plek is voorbereid door één van ons en aan de hand van de reisgids van Gerard Pieter Freeman luisteren we naar elkaars inleiding. Vervolgens gaan we ieder op onszelf contact maken met de plek en spreken we tijd en plaats af om uit te wisselen en weer verder te trekken. De plekken zijn: San Francesco, Santo Stefano, San Pietro-plein, Santa Chiara, SanDamiano, Carceri, La Verna, San Rufino. Maria degli Angeli en Rivo Torto.

Een aantal ervaringen:
- Het zijn bijzondere plekken om er een lange tijd alleen te zijn en te mediteren.en tegelijkertijd zijn ze bijzonder omdat ze al eeuwen door miljoenen mensen bezocht worden en je er nooit alleen kunt zijn.- Het zijn vaak de natuurplekken waar we ons het meeste kunnen verbinden met het leven van Franciscus, bijvoorbeeld de berg en de Speco in La Verna, de grotten van de Eremo delle Carceri en het kerkje van Portiuncula.
We nemen er ruim de tijd om te zitten, te bidden, te voelen en de plekken goed op ons in te laten werken.
De kloosters San Damiano en de Carceri laten een onvergetelijke indruk achter. De eenvoud van het leven van de Franciscanen in die eerste jaren is er nog goed te voelen en te zien. De slaapplaats, de bidplek, de eetzaal en de prachtige kapel, waar het kruis met Franciscus "sprak".
- Het is veel oude traditie, musea, winkeltjes met kitsch. Is Assisi alleen het in stand houden van de traditie en de kunstschatten? (Op zich ook belangrijk, vinden wij).
Toch missen we een nieuwe beweging; waar is de ontmoeting, waar is zoiets als het Taizé, waar is de spiritualiteit van nu?

Naar Spoleto

Bette: Na zes nachten Assisi braken we onze tenten op en treinden naar Spoleto, een eind verderop in het dal. We hoopten van hieruit nog wat franciscaanse plekken rond Riëti aan te kunnen doen, maar dat viel tegen. Voor een bezoek van ander­half uur aan Greccio, zo'n veertig kilometer verderop, waren we twee maal vijf uur onderweg! Maar Spoleto zelf had gelukkig ook veel moois te bieden.

Cocky: De tekst van het briefje aan broeder Leo luidt: " Broeder Leo, je broeder Franciscus wenst je heil en vrede. Zo zeg ik je, mijn zoon, als moeder: alle woorden die wij onderweg gezegd hebben vat ik in dit korte woord als raad samen - en je moet niet later naar mij toekomen om raad, want dit raad ik je: als je vindt dat je op een of andere manier beter de Heer God kunt behagen en zijn voetspoor en armoede kunt volgen, doe dat dan met de zegen van de Heer God en onder gehoorzaamheid aan mij. En als je het weer nodig hebt voor jou bemoediging en je wilt naar mij toe komen, kom dan".

Op zondag gaan we gevijven naar de kerkdienst in de Duomo. Het is een ouderwetse eucharistieviering en het voelt heel apart om deze bij te wonen in het bijzijn van twee protestanten en iemand die niet-gelovig opgevoed is. Ik geniet van de voor mij bekende rituelen, maar ik zit er ook een beetje als buitenstaander met andermens ogen naar te kijken en voel me er enigszins verlegen mee. Het doet me ook denken aan het "energie voelen", waar ik ook iets mee heb, maar waar ik ook heel verlegen mee ben.
In een Benedictijnse kerk, aan de rand van Spoleto, bezoeken we een prachtig crypte met heel bijzondere fresco's: drie Maria's met kind temidden van jonge martelaren en een fantastische beschermengel, waar je helemaal in kon verdwijnen. Waarschijnlijk versterkt door de bogen, waarin ze geschilderd waren.

Kluizenaarsberg

Monteluco is een kluizenaarsberg ten noorden van Spoleto. Het minderbroedersklooster San Francesco is goed behouden gebleven en geeft een beeld van het franciscaanse leven in 1370. Er is een gang met zeven cellen, waarin tot in begin 1900 nog broeders woonden. Ook is er nog een bidplek van Franciscus met fresco's te zien.
Links van het klooster zijn rotsen, grotten en veel bijzondere steeneiken, waarvan de wortels hoog boven de grond groeiden. We blijven lange tijd bij de bomen en de grotten en stellen ons voor hoe het is om een lange tijd te vasten en te bidden in die uiterst kleine en vochtige grotten. We maken nog een prachtige bergtocht tot aan het gehucht Patrico en kijken uit over het dal van Spoleto.

Greccio: armoede en eenvoud

Greccio is een kluizenarij in het Rieti-dal. Eën van de oudste plekken van Franciscus en zijn broeders die bewaard zijn, een indrukwekkend getuigenis van hun armoede en eenvoud. De kapel van de kribbe is een grot met 2 fresco's, rechts het kerstfeest in Greccio en links geeft Maria Jezus de borst. We bekijken de keuken, de slaapzaal en de cel van Franciscus, waar hij bad en op de naakte rots sliep. Als we doorlopen komen we in kapel en kerk van Bonaventura, waar we weer een lange tijd blijven. In het oratorium van Franciscus hangt een schilderij van de wenende Franciscus.
In de nieuwe kerk zijn verschillende kerststallen van de wereld te bezichtigen. De kluizenarij is vooral bekend door het verhaal over Franciscus die hier met kerst voor een kribbe liet zorgen.
Poggio Bustone, la Foresta en Fonte Colombo houden we nog tegoed voor een volgende tocht. Ze zijn te slecht bereikbaar met openbaar vervoer en er is geen camping in de buurt.

Bette: Op de één na laatste dag ontdekten we tot onze schrik dat we nog maar drie keer zo'n heerlijk Italiaans ijsje hadden gegeten en dat we dus nog lang niet alle smaken hadden geproefd die er bestonden. Vlug installeerden we ons op een bankje en namen er ieder twee!

Met een pizza op het terras van de camping en een rondje ervaringen en indrukken sluiten we ons verblijf in Spoleto af.

Bette Westera en Cocky van Leeuwen


>> Meer over Franciscus
>> Meer over Assisi (italiaans)

Terug       Top

Guy Dilweg; 25 november 2001 / juli 2004; herzien 11 februari 2007.





De basiliek gezien vanaf het hooggelegen fort, de rocca.
De klassieke treinfoto. Bette is de fotograaf.
In de slaaptrein
Voor de basiliek van Franciscus in Assisi
Daar ligt Franciscus begraven
De salades gaan rond op de verjaardag van Cocky.
Verjaardag Cocky.
Bij gebrek aan vegetarisch nemen we alle voor-gerechten en wisselen die uit.
Detail van een prachtig beeld in Rivo Torto: Franciscus wast de melaatse.
Het ontroerende beeld in Rivo Torto dat Franciscus de melaatse wast
In de bergen rond Spoleto.
Uitzicht van de Monteluco.
Bette probeert een plek uit in het heilige bomen bos op de Monte Luco.
Bette ín een heilige boom.