Home > Teksten > Liefde & Verval

Liefde en verval - Herfst

Herfst

Trok de zomer je naar buiten,
in de herfst keer je in.
Terwijl het leven buiten
raast in wind,
kleurt in blad
en geurt
in grond en paddenstoelen,
keer je in
om de binnenkant der dingen te beschouwen.

Overal rondom je
tekenen van vergankelijkheid en verval
voor sommige mensen niet te dragen;
voor anderen een uitnodiging
om stil te staan bij dat wat is en blijft.

‘Duren zal de liefde van God,’ zingt de psalmist.
Voor wie dat gelooft
kan de herfst buiten en de herfst binnen
vol zin zijn en vol zoetheid.

De druk van het presteren valt weg;
de oogst is binnen,
de carrière gemaakt,
de kinderen groot.
De plicht vervuld
het leven gedaan.

Nu is er ruimte
ruimte voor de wijsheid van je lichaam,
voor je geest
voor je ziel.

Humor vervangt de schuld
om wat misging,
wijsheid de kortzichtigheid.
Je vragen gaan niet meer
over de korte termijn
maar over de grote bewegingen
van het leven,
van de liefde.

Je ontdekt
dat je misschien wel afhankelijk bent
van de hulp van anderen
omdat je geheugen minder wordt
en je lichaam minder wordt,
maar dat je niet meer afhankelijk bent
van wat de anderen van je denken
en van jou verwachten.

Nu plicht en taken van je afvallen
als bladeren van een boom,
groei je in je eigen diepte
die uiteindelijk zijn grond vindt
in die Eeuwig is en vol Erbarmen.

En hoe meer je daarin kunt verzinken
word je dat ook zelf:
eeuwig en vol erbarmen.

Als het gaat om liefde en verval
mag je hopen
dat je in je herfst
vervalt
tot liefde.
want ‘Niemand valt
of hij valt in Uw handen

Guy Dilweg,

uitgesproken tijdens de oktoberviering 2008.


>> Meer teksten

Terug       Top

Stoutenburg, 25 oktober 2008. Guy Dilweg.