Sint Franciscus en het kerstfeest

De preek van Franciscus bij de kribbe

Greccio Kerstfest. Fresco bovenkerk Assisi.

Nog nooit meegemaakt

Het was dringen geblazen, daar in het kerkje van de broeders in Greccio. Dit hadden de mensen nog nooit meegemaakt. Niet alleen werd het Kerstevangelie gelezen, het werd ook uitgebeeld. Op dringend verzoek van Franciscus. Hij had gezegd: “Ik wil kunnen zien en proeven, ruiken en horen hoe Jezus als zoon van de Allerhoogste op de meest nederige wijze tussen ons geboren werd.” En zo geschiedde.
Een jonge moeder had haar pasgeborene in het stro gelegd en bleef als Maria dicht in de buurt. En ook de os en de ezel ontbraken niet. De boeren en burgers verdrongen zich om hen heen, terwijl de broeders met de liturgische gezangen begonnen.

Toen ze bij het Evangelie, dat van Lucas, waren aangeland, baande Franciscus zich een weg naar de kribbe. Doodvoorzichtig tilde hij de slapende zuigeling op en drukte het tegen zijn magere borst. Hij ademde diep de geur van de baby en liet zijn blik rondgaan naar de mensen die hem vol verwachting aankeken.

De Allerhoogste in een kribbe

‘Lieve mensen’, begon hij schor. Hij kuchte en hernam zich: ‘Lieve mensen. Zo’n wonder, zo’n wonder. Hoe bestaat het toch dat de allerhoogste koning, de schepper van hemel en aarde, zich aan ons toont in dit hulpeloze, afhankelijke kind? Hoe bestaat het toch dat Hij van zijn hoge troon is afgedaald tot in de voederbak van een os? Zo graag wil hij bij ons zijn, met ons zijn, in ons zijn. Niet als een heerser, maar als de minste. We weten nog hoe Maria toen ze zwanger op bezoek bij haar nicht Elisabeth het uitjubelde: “Machtigen stoot hij van zijn troon. Hij verheft de geringen.” Doordat de goede god zo klein en gering geworden is, wijst hij ons de weg. Dat we hem niet zoeken in de paleizen en bij de heersers. Niet bij de geleerden en de profeten. Hij wijst ons de weg, dat we Hem vinden in het kleine en geringe, in de arme en onmondige, in de uitgestotene en verworpene. Laten we Hem toch niet meer in de hemel zoeken, maar hier op aarde. Midden tussen ons. Ja, nog meer: ook wij kunnen zijn moeder zijn als we hem baren in onze liefde voor de kleine, als we hem voortbrengen in de verzoening met wie we in onmin leven, als we hem doen groeien in onze liefdevoor de Liefde, de liefde waarmee de Allerhoogste ons liefheeft en ons bestaan heeft aanvaard.”

Jezus opnieuw geboren

En terwijl hij zo voortsprak was het velen in het kerkje alsof het kindje in de armen van Franciscus licht begon te geven. Een licht dat geleidelijk aan de hele ruimte vulde. Ogen gingen glanzen, harten werden warm en er verbreidde zich een weldadige warme liefde in de ruimte. Zozeer zelfs dat er waren die zeker wisten dat Jezus op deze plek opnieuw geboren was. Het was een gedenkwaardig kerstfeest, daar in Greccio, waarover nog lang werd nagesproken.

Guy Dilweg ofm

December 2017

Terug       Top

december 2017